29 Kasım 2011 Salı

Şiir -II-

Benim senle konuşacak hiçbir şeyim yokmuş
O zaman çek perdeni gözlerinin sürmesine
Dilim değil, gözlerim konuşur olmuş şu günlerde

Konuşamaz oldum kışları
Korkar oldum eriyeceksin diye
Bırak yazarak göreyim seni
Kendimce yarattığım kelimelerde

Belki Tanrı bilerek ayırdı
Anlamı olsun acının diye
Ben sensiz bir dünyanın
Sonsuz bir karanlık olduğunu anladım
İşte şimdi sıra sende ...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder