24 Kasım 2009 Salı

Üzüntü


        Camdan baktığımda üzüntüyü görüyordum sanki .Karşımdaki karanlık üzüntünün simgesimiydi acaba .Ay bile ortada yoktu bu akşam . O da mı bugün üzgündü sanki .Yolda iken balkondaki bana bakan insanlara karanlık mı saçıyordum yoksa onlar en baştan beri üzüntünün laneti içindelermiydi ? Hiç bi fikrim yok aslında.Bir an önce bu karanlıktan kurtulmak istiyordum ama giderek o karanlık artıyordu sanki.Onu hissedebiliyordum. 

         Gülmek istiyordum ama olmuyordu , izin vermiyordu . Bunların bitmesi için güneşin gülüşünü beklemek mi zorundaydım.Tam herşey bitti derken o çıkıverdi karşıma , o kız.

Bir küçük gülüşle herşeyi baştan yarattı ve rüya bitti . Ben o kızı tekrar görmek istedim rüyada da olsa ama olmadı.Sadece gülüşü aklımdaydı.Tek gülüşü herşeyi yırtıp atmıştı ama onu görmek istiyordum ısrarla , üzüntülü karanlığıma dönmek pahasına .. Tanrı buna izin vericekmiydi peki ? 

"18:30 Suları"

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder